ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ
Κανένας οργανισμός δεν ξεκινά τη χρονιά λέγοντας ότι θέλει λιγότερη εμπιστοσύνη.
Καμία ομάδα διοίκησης δεν ανακοινώνει ότι επιδιώκει περισσότερη αδικία.
Καμία διεύθυνση HR δεν σχεδιάζει μια στρατηγική με στόχο να απομακρύνει τους ανθρώπους της.
Αντίθετα. Μιλάμε για ανάπτυξη, συμπερίληψη, διαφάνεια, εμπιστοσύνη. Για ανθρώπους στο επίκεντρο.
Και τις περισσότερες φορές, οι προθέσεις μας είναι πραγματικά καλές.
Αλλά οι καλές προθέσεις δεν εγγυώνται καλά αποτελέσματα.
Ανάμεσα σε αυτό που θέλουμε να πετύχουμε και σε αυτό που τελικά βιώνουν οι άνθρωποί μας, παρεμβάλλεται κάτι καθοριστικό: οι αποφάσεις που παίρνουμε όταν η πραγματικότητα γίνεται δύσκολη.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ Η ΠΡΟΘΕΣΗ
Ένας οργανισμός μπορεί να θέλει να προάγει τη διαφορετικότητα, αλλά να συνεχίζει να επιλέγει ανθρώπους που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο.
Μπορεί να θέλει να ενθαρρύνει την ανοιχτή επικοινωνία, αλλά να αντιμετωπίζει την αντίθετη άποψη ως πρόβλημα.
Μπορεί να υπόσχεται ευκαιρίες εξέλιξης, αλλά να επιβραβεύει συστηματικά όσους είναι πιο ορατοί, όχι απαραίτητα όσους προσφέρουν περισσότερο.
Μπορεί να μιλά για δίκαιες αμοιβές, αλλά να διστάζει να επανεξετάσει αποφάσεις του παρελθόντος.
Το χάσμα ανάμεσα στην πρόθεση και στο αποτέλεσμα δεν οφείλεται πάντα σε αδιαφορία.
Μερικές φορές οφείλεται στη συνήθεια. Άλλες φορές, στον φόβο.
Και συχνά, στη δυσκολία να παραδεχτούμε ότι κάτι που δημιουργήσαμε με καλές προθέσεις δεν λειτουργεί όπως πιστεύαμε.
ΟΤΑΝ Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΧΕΙ ΚΟΣΤΟΣ
Είναι εύκολο να υποστηρίζουμε τη διαφάνεια όταν δεν αμφισβητεί τις αποφάσεις μας.
Είναι εύκολο να μιλάμε για δικαιοσύνη όταν δεν χρειάζεται να διορθώσουμε μια ανισότητα.
Είναι εύκολο να ενθαρρύνουμε το feedback όταν επιβεβαιώνει όσα ήδη πιστεύουμε.
Τι συμβαίνει όμως όταν τα δεδομένα δείχνουν κάτι διαφορετικό; Όταν ένας εργαζόμενος θέτει μια ερώτηση που δεν είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε; Όταν η αλλαγή απαιτεί χρόνο, πόρους ή την αναθεώρηση μιας απόφασης της διοίκησης;
Εκεί δεν δοκιμάζονται οι προθέσεις μας. Δοκιμάζεται η δέσμευσή μας.
Γιατί η πραγματική αλλαγή έχει συχνά κόστος. Και η ηγεσία φαίνεται από το τι επιλέγουμε να κάνουμε όταν αυτό το κόστος γίνεται ορατό.
ΚΑΙ ΤΟ HR;
Για χρόνια, το HR έχει αναλάβει να διαμορφώνει πολιτικές, να σχεδιάζει πρωτοβουλίες και να υποστηρίζει την οργανωσιακή αλλαγή.
Ίσως όμως μία από τις σημαντικότερες συνεισφορές του σήμερα είναι διαφορετική.
Να βοηθά τον οργανισμό να βλέπει την πραγματικότητα, ακόμη κι όταν αυτή δεν συμφωνεί με την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.
Να μη μετρά μόνο πόσες πρωτοβουλίες υλοποιήθηκαν, αλλά τι άλλαξε εξαιτίας τους.
Να μη θεωρεί την ύπαρξη μιας πολιτικής απόδειξη επιτυχίας, αλλά να εξετάζει αν η πολιτική λειτουργεί.
Να μη συγκεντρώνει απλώς feedback, αλλά να διασφαλίζει ότι το feedback μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις.
Και κυρίως, να δημιουργεί τον χώρο όπου οι δύσκολες αλήθειες μπορούν να ειπωθούν χωρίς να αντιμετωπίζονται ως απειλή.
Αυτό απαιτεί κάτι περισσότερο από τεχνογνωσία.
Απαιτεί επαγγελματικό θάρρος.
ΑΠΟ ΤΟ «ΘΕΛΟΥΜΕ» ΣΤΟ «ΚΑΝΑΜΕ»
Στο συνέδριο Pay Transparency in Europe — The Greek Perspective, στις 16 Οκτωβρίου, αναδείχθηκε ένα ουσιαστικό ερώτημα:
Πώς μετατρέπουμε τις δεσμεύσεις σε καθημερινή πρακτική;
Δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι πιστεύουμε στην ίση αμοιβή. Πρέπει να μπορούμε να εξηγήσουμε τις αποφάσεις μας, να εξετάσουμε τις εξαιρέσεις, να αναγνωρίσουμε τις αποκλίσεις και, όπου χρειάζεται, να τις διορθώσουμε.
Αυτή η λογική δεν αφορά μόνο τις αμοιβές. Αφορά κάθε πτυχή της εργασιακής εμπειρίας: την ανάπτυξη των ανθρώπων, την αξιολόγηση, την επικοινωνία, την καθημερινή συμπεριφορά της ηγεσίας.
Ίσως λοιπόν το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι τι σκοπεύουμε να κάνουμε. Αλλά τι μπορούμε να αποδείξουμε ότι κάναμε διαφορετικά.
Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
Αν ζητούσαμε σήμερα από έναν οργανισμό να αναφέρει τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες του για τους ανθρώπους του, πιθανότατα θα είχε πολλά να παρουσιάσει: νέες πολιτικές, προγράμματα ανάπτυξης, έρευνες εργαζομένων, δράσεις ευημερίας, πρωτοβουλίες συμπερίληψης.
Αν όμως κάναμε μια δεύτερη ερώτηση;
«Τι άλλαξε πραγματικά στην καθημερινότητα των ανθρώπων σας;»
Θα ήταν εξίσου εύκολη η απάντηση; Και θα συμφωνούσαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μαζί της;
Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΑΠΟΨΗ
Τι εμποδίζει περισσότερο έναν οργανισμό να μετατρέψει τις καλές προθέσεις σε πραγματική αλλαγή;
- Αντίσταση στην αλλαγή
- Έλλειψη δέσμευσης ηγεσίας
- Φόβος κόστους ή αποτυχίας
- Δύσκολη μέτρηση επίδρασης
Ποια είναι η δική σας εμπειρία; Περιμένουμε τις απόψεις σας στα σχόλια.
BEYOND PERFORMANCE
Οι προθέσεις δείχνουν τι θέλουμε να πετύχουμε.
Οι αποφάσεις δείχνουν τι είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε.
Και τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν τι πραγματικά καταφέραμε.
Γιατί η πρόοδος δεν μετριέται από όσα υποσχόμαστε. Μετριέται από όσα αλλάζουν.
GPMA BEYOND PERFORMANCE
Νέο τεύχος κάθε Παρασκευή.
Insights και ιστορίες για το πώς χτίζεται η απόδοση στους σύγχρονους οργανισμούς.
Εγγραφή στο LinkedIn →Όλα τα τεύχη
Δημοσιεύτηκε αρχικά στο LinkedIn newsletter GPMA Beyond Performance.